Motorrijden in Vietnam
Ik heb al lang uitgekeken om een keer een motorrit door Vietnam te doen.
Tot voor kort waren er geen echte goede motoren te huren en het verkeer in Vietnam is toch heel anders dan in europa. Het is druk chaotisch en de regels/gedrag is gewoon anders. Iedereen gaat gewoon lekker zijn gang en zorgt dat er geen botsingen zijn. Veel tuteren om te laten horen dat je er bent. En soms gewoon even wachten of omheen rijden. Omdat ik al vaker met motorscootertjes en ook met de auto had rondgereden had ik er geen angst voor. Oude vrienden van hier waren jaren geleden al daarheen verhuisd en had zelf ook al wat motoren aangeschaft. Toen ik een keer op bezoek was zat ik ze al te bewonderen. We maakten een afspraak dat we de eerst volgende keer als ik er was een grote rit gingen doen. Helaas was mijn vriend toen niet in Vietnam aanwezig maar hij bracht me in contact met een Vietnamese verhuurder/organisator. Vanaf het begin kreeg ik er een goed gevoel over en we maakten de afspraak om een 3 daagse rondrit te plannen van Ho Chi Min(Saigon) naar Da Lat en terug. Hij had de beschikking over een BMW R1200GS of een KTM 790 adventure S. Ik gaf de voorkeur aan de KTM en zo werd dat voor mij geregeld. Er werd een mooie route uitgezet. De avond vooraf aan ons vertrek werd de motor bij een hotel gebracht incl een goed helm. Doorwaaipak, motorschoenen en handschoenen had ik zelf meegenomen. De motor was perfect onderhouden en voorzien van een telefoonhouder met draadloze oplader en 2 grote waterdichte zijtassen voor de bagage. Topkoffer tas had ik gevraagd niet te monteren omdat ik zoveel ruimte niet nodig had. Zelf had ik een kleine actioncam bevestigd op de spiegel. De organisator/verhuurder Andy was erg vriendelijk en een zeer fanatieke rijder/monteur. Communicatie met alle vietnamezen via engels was perfect. En iedereen in degelijke doorwaai motorkleding.
Dag1
We maakten een vroege start en we starten bij mijn hotel in Ho Chi Min. We vertrokken met 5 motoren. Een Honda CB500X, Triumph T100 en Aprillia Tuono 660 gingen ook mee. We worstelden ons door het mega drukke verkeer vanuit de stad richting Vung Tau. Een maal uit de drukte begon het plezier. Voorop Tu(alias Andy) op zijn BMW R1200GS. Het was warm, maar zolang je reed was het goed uit te houden. Met de motorfiets mag je in Vietnam niet op de snelweg. Maar dat vinden wij helemaal niet erg. Daar kom je niet voor. We reden over een hoofdweg richting Vung Tau en vlak voor Vung tau bogen we af noordwaarts richting onze bestemming Mui Ne. Vanaf dat moment waren het allemaal kleine wegen met zo af en toe een dorpje.
Het tempo was goed. Op de hoofdweg meestal tussen de 80-90. Op de kleine wegen varieerde dat meer van 30-80. Waar ruimte was tikten we vaak de 100 nog wel aan. De wegen waren prima hier bereidbaar. Weinig gaten en goed asfalt. De route was ook bochtig en gevarieerd genoeg. Onderweg pikten we nog een Triumph T120 op. Zelf nog een klein stukje onverhard gereden al deed niet iedereen daaraan mee omdat er ook een omweg over asfalt was. Soms kwamen we door straatjes die niet breder dan 2 motoren waren. We maakten niet veel pauzes onderweg. Waren iedere keer stukken van pakweg 2 uur en dan een flinke pauze bij een eettentje of drink gelegenheid. Vietnam heeft veel van deze plekjes waar je heerlijk ijskoffie of wat anders kan bestellen. Vietnam is een zeer gastvrij land en de mensen zijn bijzonder vriendelijk en behulpzaam. Tijdens een grote pauze hebben we een goede maaltijd genuttigd. We reden weer stevig door richting Mui Ne en de wegen werden alleen maar mooier.
De kustweg was fantastisch. Je zag al veel bergjes verschijnen en de weg was bochtig en strak asfalt. Einde van de middag kwamen we aan bij Mui Ne en checkten in bij een eenvoudig hotel. De motoren werden geparkeerd voor de deur en ik kreeg de Vip kamer boven die aan 3 kanten uitzicht had over het strand en het stadje. In het hotel kon je eten bestellen voor de volgende ochtend en allerlei drankjes. De kamer was groot en schoon maar niet echt luxe. Wel voorzien van dubbele airco. Na een goede douche ging ik naar beneden en we kregen een lekker kleefrijst gerechtje van het hotel.
Later zijn we gezamenlijk gaan eten in een restaurantje verderop met een biertje erbij. Natuurlijk was het vooral vis wat er op het menu stond.
Moe en voldaan heb ik de kamer opgezocht en geslapen.
Dag 2
Weer gingen we redelijk vroeg op pad. Niet zo erg als dag 1 gelukkig. Eerst kregen we nog een prima ontbijt zoals we het besteld hadden. Ijskoffie en Ban Mi(belegd broodmet groente en vlees) voor mij. We bepakten de motoren weer en gingen op pad via Phan Thiet in de richting van Nha Trang. Eerst even tanken, dat kost hier echt weinig. 70ct per liter. We reden weer over een prachtige bochtige kustweg waar je een fantastisch uitzicht had op zowel de kust als de bergjes. Tempo was weer heerlijk. Vlot maar niet te gek. Iedere gemiddelde rijder kan dit aan. Na een pakweg 100 km bogen we af richting Da Lat. Eerst weer een stop voor drinken en een maaltijdje. Met een volle buik weer opgestapt. En nu gingen we echt de bergen in. De wegen werden nog bochtiger met zo af en toe haarspeld bochten. De weg was pas kortgeleden opnieuw aangelegd dus het asfalt was zeer strak en schoon. De temperatuur werd ook wat koeler wat best lekker was. Het uitzicht en de route waren fantastisch.
De KTM die ik gehuurd had was een super fijne motor voor deze omstandigheden. Genoeg vermogen om eens lekker te versnellen en de wegligging was prima. De motor was van 2024 en voorzien van ABS, Traction control, rijmodus(regen en normaal). Onderweg maakten we nog een stop waar we wat konden drinken. We zaten aan een stroompje waar kinderen in het water waren aan het spelen en ikzelf ook even ben gaan pootje baden. Natuurlijk moesten we nog een stuk verder. Helaas begon het iets te regenen. Maar aangezien het regenseizoen is hier van mrt t/m september klaag ik niet. Meer dan wat miezerregen was het niet. Nog steeds genoeg zicht en de grip op de weg was prima. Het laatste stuk was een behoorlijke klim en we hadden soms ook vrachtwagens en bussen die langzaam omhoog reden die ons in de weg zaten. Maar hier konden we met wat gas erop snel en gemakkelijk voorbij aan de soms langere rij auto’s achter zo een obstakel. Rechte stukken tussen de bochten was soms maat 200 meter meet daarachter een blinde bocht. De mederijders volgden ook allemaal prima waardoor de groep ook goed bij elkaar bleef. Ze maakten ook gebruik van Mesh via Cardo en konden zo het groepje wat was verminderd tot 5 goed bij elkaar houden. Na deze prachtige rit kwamen we aan bovenop de berg in Da Lat.
Hier zochten we het hotel op. Deze keer een zeer mooi luxe hotel met een parkeergarage beneden. We checkten in op de kamers en na een douche en wat rust ben ik even gaan rondwandelen. Hier trof ik dan een stukje oorlogs historie wat me dan weer erg verdrietig maakt. Een opvanghuis/gevangenis voor Vietnamese kinderen wat door Amerikanen werd gerund. Die werden niet erg liefdevol behandeld om het zo maar te zeggen. Weer terug in het hotel trof ik mijn reisgenoten weer en gingen we met een taxi naar een Koreaans barbecue restaurant. Lijkt erg veel op hier in Nederland. Met een verschil dat er iemand aan je tafel staat die het voor je barbequed. Het eten was heerlijk en van super goede kwaliteit. Vietnamees biertje erbij en mijn avond was weer prima.
Dag 3
Na een prima nachtrust verzamelden we en gingen we eerst eten in het stadje bij een heel klein eettentje een noodlesoep en een ijskoffie. Terug naar het hotel ingepakt en op weg met het regenpak aan. Het druppelde al iets meer.
We verlieten de stad westwaarts en kwamen op een weg waar flink aan gewerkt werd. Hele stukken asfalt waren uitgefreesd klaar om gevuld te worden maar nu was het vooral een gatenkaas. Geen enkel probleem voor de KTM. Het was een prima route verder en we daalden langzaam af.
Af en toe een buitje maar niet veel. In een van de dorpen was de weg helemaal ondergelopen door een overstroming. We moesten met de motor er dwars doorheen. Het was pakweg 50 cm diep en met lage snelheid erdoorheen om niet het water in het luchtfilter op te zuigen.
Mijn schoenen bleken toch niet helemaal waterdicht te zijn maar dat was niet erg. De temperatuur was prima verder. Uiteindelijk trokken we verderop bij een stop de regenkleding weer uit. Na goed gedronken en gegeten te hebben reden we weer verder. Toch maar weer het regenpak aan. Het werd allemaal iets natter maar nooit het gevoel dat de grip slecht was. De route werd steeds vlakker toen we dichter bij Ho Chi Min kwamen. We maakten nog een stop waar een van de rijders vooruit ging en met een drone op ons stond te wachten. Met de bergen op de achtergrond maakten we nog wat foto’s.
Eenmaal weer verzameld reden we door naar Ho Chi Min. Tegen het einde werd het verkeer weer mega druk. Ook ging het steeds harder regenen. Enkelen namen een andere route om thuis te komen en met de gids/organisator reed ik door naar het hotel. De laatste 50 km was een beetje minder fijn. Hoosbuien en mega drukte. We worstelden ons gezamenlijk door het drukke verkeer heen, tussen de vracht auto’s bussen en scooters. Soms gebruik makend van stoepen, bermen en whatever er voor handen was. De straten waren lichtelijk overstroomd en het werd donker(In Vietnam is het na 6 uur ’s avonds snel donker) waardoor je ook niet goed kon zien waar kuilen en dergelijke lagen. Vakkundig werkten we ons er doorheen en kwamen in het donker aan bij mijn hotel. Hier weer ingecheckt en snel een douche genomen en gegeten. De gids kwam terug om de motor op te halen. En ik bedankte hem voor het mooie avontuur.
Nawoord
Ik kan Tu(Andy) en zijn organisatie aanraden als je zelf dit ooit wil doen. Hij is flexibel en gedreven en de prijs is goed. Bovendien is het een enorm fijn persoon die rekening houd met je wensen en de groep. De mogelijkheden zijn enorm. Een andere regio in Vietnam is ook mogelijk. Motoren worden daar gewoon heen gebracht. Je kun vragen naar hoe lang en waar en wat je wil zien en beleven. Hij regelt het. Dit gaat zeker niet de laatste keer worden dat ik gebruik maak van zijn bedrijf.